Een grasspriet bij een termietenheuvel lijkt weinig bijzonders. Toch kan zo’n spriet iets vertellen over de laatste bezoeker. In een bos in Tanzania vonden biologen gereedschap van chimpansees op een plek waar dat nog nooit eerder was vastgelegd.
Stel je voor dat je eten achter een muur zit. Je kunt het ruiken, maar je vingers passen niet door de opening. Voor een chimpansee bij een termietenheuvel is dat een heel praktisch probleem. De insecten zitten diep in smalle gangen. Met een lange grasspriet of een dun reepje boomschors kan de aap er wél bij.
De chimpansee steekt het uiteinde in een gang. Als termieten zich eraan vastbijten, trekt de aap het sprietje terug en eet hij de insecten op. Biologen noemen dat termietenvissen. Eén voorwerp krijgt zo een nieuwe functie: een stukje plant wordt gereedschap om voedsel te bemachtigen.
Dat chimpansees dit kunnen, wisten biologen al. De verrassing zat in de vindplaats. In het Tanzaniaanse Loasi-bos lagen gebruikte sprieten en stukjes schors bij termietenheuvels. Zo ver naar het zuiden was gereedschapsgebruik door chimpansees nog niet vastgelegd. Op de kaart van de onderzoekers schuift dus een grens op. Wanneer de apen hier voor het eerst op termieten gingen vissen, vertelt zo’n achtergelaten spriet niet.