Tijdens een workshop in het ziekenhuis volgt Imani met een model wat er gebeurt als bacteriën in een schaafwond belanden. In het model is de de buitenste, aaneengesloten barrière die bij een schaafwond beschadigd raakt. In de luchtwegen beschermen het weefsel door indringers in slijm op te vangen. Als de bacteriën via de wond het weefsel binnendringen en zich daar vermeerderen, is er sprake van een . De eerste reactie in het weefsel hoort bij de , die snel reageert op algemene kenmerken van indringers. Grote afweercellen die heten, nemen bacteriën en celresten op en breken die af. De die in het weefsel zitten, geven bij beschadiging signaalstoffen af. Een van die stoffen is , waardoor bloedvaten wijder en beter doorlaatbaar worden.

Imani volgt nu hoe de verworven afweer een ziekteverwekker herkent aan specifieke kenmerken, de . T-cellen herkennen zulke kenmerken op andere cellen met op hun eigen celmembraan. Na herkenning van een passend antigeen geven signalen af die onder meer B-cellen helpen activeren. Sommige geactiveerde B-cellen ontwikkelen zich tot gespecialiseerde cellen die heten. Die geven grote hoeveelheden af, die specifiek aan een antigeen kunnen binden. Vervolgens bekijkt Imani hoe je die specifieke afweer alvast kunt voorbereiden met . Na de eerste reactie kunnen achterblijven, ook als de hoeveelheid antistof in het bloed al is afgenomen. Bij later contact met hetzelfde antigeen maken die cellen een snellere en meestal sterkere afweerreactie mogelijk, de .

In een laatste proef vergelijkt Imani de herkenning van een ziekteverwekker met de herkenning van donorcellen. Bij een transplantatie heet de ontvanger van het donororgaan de . Bij mensen heet het systeem van herkenningseiwitten op de cellen van het donororgaan . Als T-cellen van de ontvanger donorcellen als vreemd herkennen en aanvallen, kan dat leiden tot van het orgaan. In een model van een onderzoekt Imani vervolgens wat er gebeurt als iemand rode bloedcellen van een donor krijgt. Ze gebruikt het , waarin de bloedgroepen zijn ingedeeld op basis van de aanwezigheid van de antigenen A en B op de rode bloedcellen. In haar model binden de antistoffen tegen antigeen B van een ontvanger met bloedgroep A aan rode bloedcellen van bloedgroep B, waardoor die donorcellen samenklonteren.