6.6 Voortplanting met bevruchting Samenvatting
Twee kernen komen samen

Bij bevruchting versmelt de kern van een mannelijke voortplantingscel met de kern van een eicel. Bij dieren noem je de mannelijke cel een zaadcel. In een bloem vervoert een stuifmeelbuis een mannelijke voortplantingscel naar de eicel. De cel die ontstaat heet een bevruchte eicel.
Erfelijke informatie
In de celkern zitten erfelijke gegevens in het DNA. De bevruchte eicel krijgt erfelijke informatie uit beide voortplantingscellen. Een nakomeling heeft daardoor een eigen combinatie van erfelijke informatie. Je kunt aan één eigenschap van de ouders niet altijd zien hoe het jong eruit gaat zien.
Bevruchting in het water
Bij veel vissen en bij kikkers komen eicellen en zaadcellen in het water terecht. Ze kunnen daar bij elkaar komen. De bevruchting vindt dan buiten het lichaam van het vrouwtje plaats. Dat heet uitwendige bevruchting.
Bevruchting in het lichaam
Bij libellen en zoogdieren vindt de bevruchting in het lichaam van het vrouwtje plaats. Dat heet inwendige bevruchting. Een libel kan na de paring eitjes leggen, waaruit larven kunnen komen. Dus ook een dier dat eieren legt, kan inwendige bevruchting hebben.
Begrippenlijst
- Zaadcel – Mannelijke voortplantingscel van een dier.
- Eicel – Vrouwelijke voortplantingscel.
- Bevruchting – Versmelting van de kern van een mannelijke voortplantingscel met de kern van een eicel.
- Celkern – Deel van een voortplantingscel waarin erfelijke informatie zit.
- DNA – Stof waarin erfelijke informatie is vastgelegd.
- Bevruchte eicel – Cel die ontstaat nadat de kernen van de voortplantingscellen zijn versmolten.
- Nakomeling – Nieuw organisme dat uit voortplanting ontstaat.
- Inwendige bevruchting – Bevruchting binnen in het lichaam van een vrouwtje.
- Uitwendige bevruchting – Bevruchting buiten het lichaam van een vrouwtje.
- Larve – Jong stadium van een insect, bijvoorbeeld een libel, dat uit het ei komt.