Planten gebruiken bloemen voor hun . In een bloem zitten verschillende onderdelen zoals de bloembodem, kelkbladeren, , nectarkliertjes, meeldraden en de stamper. De meeldraden bestaan uit een met een helmknop waarin zitten. Dit zijn de voortplantingscellen, te vergelijken met zaadcellen bij mensen. De stamper bestaat uit een , een stijl en een vruchtbeginsel met daarin de die elk een eicel bevatten, de voortplantingscellen. Als een stuifmeelkorrel een eicel bereikt, kan er een nieuw zaadje ontstaan.

Bij komt stuifmeel op de stempel van een bloem van soort. Dit gebeurt bijvoorbeeld via bij insectenbloemen, of via de wind bij . Na de bestuiving groeit er uit een stuifmeelkorrel een richting het vruchtbeginsel. Daar vindt de bevruchting plaats: de celkernen van de stuifmeelkorrel en de eicel tot één nieuwe cel. Het vruchtbeginsel groeit daarna uit tot een en de ontwikkelen zich tot zaden.

In elk zaadje zit een kiem met die zorgen voor de eerste voedingsstoffen. Deze helpen de jonge plant om te ontkiemen en te groeien. Daarna neemt het plantje zelf water en voedingsstoffen op. Door komen zaden op verschillende plekken terecht, bijvoorbeeld door de , dieren of doordat de plant zelf de zaden wegschiet. Zo zorgen planten ervoor dat hun nakomelingen genoeg ruimte, licht en water krijgen om te groeien.

In een plantenleven doorloopt een plant een vaste volgorde waarin een zaad , de plant groeit, bloeit en nieuwe zaden vormt die kunnen uitgroeien tot een volgende generatie. Daarbij bestaan er verschillende levenscycli: planten doorlopen alles binnen één jaar, planten hebben twee groeijaren en meerjarige planten herhalen dit proces vele jaren achter elkaar.