De penis en de balzak vormen de uitwendige geslachtsorganen.

De zwellichamen vullen zich met bloed, waardoor de penis groter en steviger wordt.

Onder de voorhuid blijft vocht zitten waarin bacteriën leven, wat kan gaan ruiken of ontsteken.

Bij een besnijdenis wordt de voorhuid geheel of gedeeltelijk verwijderd.

De inwendige geslachtsorganen liggen in de onderbuik.

De teelballen maken vanaf de puberteit dagelijks miljoenen zaadcellen.

Zaadcellen worden bewaard in de bijballen.

De zaadleiders vervoeren de zaadcellen van de bijballen naar de prostaat.

De zaadblaasjes voegen vocht toe dat de zaadcellen helpt bewegen.

De prostaat voegt extra vocht toe dat voedingsstoffen voor de zaadcellen bevat.

Sperma bestaat uit zaadcellen en vocht uit de zaadblaasjes en de prostaat.

Voorvocht maakt de urinebuis schoon zodat urinezuur de zaadcellen niet beschadigt.

Voorvocht kan een klein aantal zaadcellen bevatten.

Bij een zaadlozing verlaten ongeveer vijftig tot honderdvijftig miljoen zaadcellen het lichaam.

Het sperma gaat via de urinebuis naar buiten en komt uit de penis.

De zaadcellen lossen op in het lichaam en maken plaats voor nieuwe.

De zweepstaart zorgt ervoor dat de zaadcel kan bewegen.

Omdat voor bevruchting slechts één zaadcel nodig is, maar veel zaadcellen het doel niet bereiken.

De grootte is individueel bepaald en verschilt in gewone toestand en tijdens erectie.

Zeep kan de slijmvliezen irriteren en zo ontstekingen veroorzaken.

De vulva bestaat uit de buitenste en binnenste schaamlippen, de clitoriseikel en de vaginale opening.

De grootte verschilt per persoon en de binnenste schaamlippen steken vaak verder naar binnen of buiten.

De clitoris bevat veel zenuwen en is zeer gevoelig, waardoor aanraking seksuele prikkeling geeft.

De binnenste schaamlippen maken vocht aan waardoor de toegang tot de vagina gladder wordt.

Zeep kan de slijmvliezen irriteren en zo ontstekingen of irritaties veroorzaken.

Het is een plooi van slijmvlies aan het begin van de vagina die soms een beetje oprekt en kan bloeden bij de eerste gemeenschap.

Er worden delen van de clitoris en/of schaamlippen verwijderd, wat ernstige schade en infecties kan veroorzaken.

De eierstokken, eileiders, baarmoeder en vagina liggen in de onderbuik.

De eicellen liggen in de eierstokken en kunnen daar uitgroeien tot rijpe eicellen.

Ongeveer eens per vier weken komt een rijpe eicel vrij tijdens de ovulatie.

Het trechtervormige uiteinde vangt de eicel op en vervoert deze richting de baarmoeder.

De bevruchting gebeurt meestal in de eileider.

Na de overgang rijpen er geen eicellen meer en stopt de menstruatie.

De baarmoederwand bestaat uit een dikke spierlaag en een slijmvlieslaag aan de binnenkant.

De bevruchte eicel kan zich in het slijmvlies van de baarmoeder ontwikkelen tot een embryo.

De vagina vormt de verbinding tussen de baarmoeder en de buitenkant van het lichaam.

Het grootste deel ligt onder de huid en bestaat uit zwellichamen die inwendig doorlopen.

De zwellichamen vullen zich met bloed waardoor de clitoris gevoeliger wordt.

In warm en vochtig gebied groeien bacteriën makkelijker, wat kan leiden tot jeuk of ontsteking.

Omdat het schadelijk is en ernstige lichamelijke en psychische gevolgen kan veroorzaken.

Primaire geslachtskenmerken zijn de geslachtsorganen die al bij de geboorte aanwezig zijn.

Secundaire geslachtskenmerken zijn lichamelijke veranderingen die in de puberteit ontstaan.

Hormonen zorgen ervoor dat het lichaam zich gaat ontwikkelen naar volwassen kenmerken.

Intersekse personen hebben zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtskenmerken of missen bepaalde kenmerken.

Hormonen sturen de ontwikkeling van geslachtskenmerken en regelen processen in het lichaam.

Hormonen worden gemaakt in hormoonklieren en via het bloed verspreid door het lichaam.

De hypofyse geeft hormonen af die de eierstokken en teelballen aansturen.

De teelballen maken testosteron en vanaf de puberteit ook zaadcellen.

De eierstokken maken oestrogenen en zorgen voor het rijpen van eicellen.

De ontwikkeling begint al rond de zesde week van de zwangerschap.

Hormonen bepalen welke delen zich ontwikkelen tot mannelijke of vrouwelijke organen.

De menstruatiecyclus is de maandelijkse rijping van een eicel en veranderingen in het baarmoederslijmvlies.

Bij de ovulatie komt een rijpe eicel vrij uit een follikel in de eierstok.

Een follikel is een blaasje in de eierstok waarin een eicel ligt en kan rijpen.

Oestrogenen maken het baarmoederslijmvlies dikker en beter doorbloed.

Het gele lichaam ontstaat uit de opengebarsten follikel en houdt het baarmoederslijmvlies in stand.

Als er geen bevruchting plaatsvindt, sterft het gele lichaam af en wordt het slijmvlies afgestoten.

De menstruatie duurt meestal vier tot zeven dagen.

In de puberteit moeten hormonen zich nog instellen, waardoor de cyclus kan verschillen per maand.

De ovulatie vindt ongeveer veertien dagen na het begin van de menstruatie plaats.

De zaadcel zwemt met zijn zweepstaart door de vagina en baarmoeder richting de eileider.

Het reservevoedsel is nodig voor de eerste celdelingen van het embryo.

Zaadcellen kunnen ongeveer drie dagen in leven blijven.

Een eicel blijft ongeveer twaalf tot vierentwintig uur in leven.

De bevruchting gebeurt meestal in de eileider.

Het celmembraan van de eicel wordt ondoordringbaar zodat geen andere zaadcellen meer binnenkomen.

Bevruchting is het samensmelten van de kernen van de zaadcel en de eicel.

Het gele lichaam blijft hormonen maken zodat het baarmoederslijmvlies dik en doorbloed blijft.

Ze wordt niet ongesteld omdat er een bevruchting heeft plaatsgevonden.

Door snelle celdelingen ontstaat een klompje cellen dat verder kan uitgroeien.

Innesteling is het vastzetten van het klompje cellen in het baarmoederslijmvlies.

Een vrouw is zwanger zodra de bevruchte eicel zich in het baarmoederslijmvlies heeft ingenesteld.

hCG houdt het gele lichaam in stand en voorkomt dat nieuwe eicellen gaan rijpen.

De test toont het hormoon hCG aan in de urine van de vrouw.

Omdat organen dan worden gevormd en snel kunnen worden beschadigd.

De placenta zorgt voor de uitwisseling van zuurstof, voedingsstoffen en afvalstoffen tussen moeder en embryo.

Onder andere alcohol, nicotine, drugs, sommige medicijnen en bepaalde ziekteverwekkers.

De navelstreng vervoert zuurstof en voedingsstoffen naar het embryo en voert afvalstoffen af.

Vruchtwater beschermt het embryo, houdt de temperatuur constant en maakt bewegen mogelijk.

Bij eeneiige tweelingen splitst één bevruchte eicel in twee klompjes cellen die zich afzonderlijk innestelen.

De bevalling bestaat uit indaling, ontsluiting, het breken van de vruchtvliezen, uitdrijving en de nageboorte.

Het hoofdje van de foetus zakt dieper in het bekken van de moeder.

Weeën zijn samentrekkingen van de spieren in de baarmoederwand die steeds krachtiger worden.

Ontsluiting is het wijder worden van de baarmoederhals en baarmoedermond zodat de baby eruit kan.

De vruchtvliezen breken meestal tijdens de ontsluiting waarbij vruchtwater naar buiten komt.

Bij volledige ontsluiting is de opening ongeveer tien centimeter in diameter.

De baby wordt met hulp van krachtige persweeën naar buiten geperst.

De spieren in de buikwand trekken samen om de uitdrijving te versterken.

Het huilen helpt de baby om voor het eerst zelf adem te halen.

De navelstreng wordt afgeklemd om te voorkomen dat er bloed uit het lichaam van de baby terugstroomt.

Het stukje droogt uit en valt na ongeveer een week af, waardoor de navel ontstaat.

Naweeën zijn samentrekkingen van de baarmoeder die kort na de geboorte optreden.

Ze helpen om de placenta, vruchtvliezen en resten van de navelstreng naar buiten te persen.

Dat is het naar buiten komen van de placenta, de vruchtvliezen en de resten van de navelstreng.

Ongeveer een kwartier na de geboorte van de baby.

De placenta zorgt voor de uitwisseling van voedingsstoffen, zuurstof en afvalstoffen tussen moeder en foetus.

Omdat de baby zelf nog niet kan ademen of eten en alles via de placenta krijgt.

De baby moet zelf ademhalen en voeding opnemen omdat de verbinding met de placenta is verbroken.

Hormonen zorgen onder andere voor weeën, de geboorte van de baby en de nageboorte.

De opening moet groot genoeg worden zodat het hoofdje van de baby erdoor past.

Voorbehoedsmiddelen verkleinen de kans op zwangerschap en beschermen soms tegen soa’s.

Dat is geen seks hebben rond de vruchtbare periode, maar dit is onbetrouwbaar omdat de ovulatie moeilijk te voorspellen is.

In voorvocht kunnen ook zaadcellen zitten waardoor je toch zwanger kunt raken.

Een condoom beschermt als enige middel tegen soa’s én tegen zwangerschap.

Het wordt om de stijve penis gerold en vangt sperma op zodat het niet in de vagina komt.

Het wordt in de vagina ingebracht en vormt een huls die sperma tegenhoudt.

Een spiraaltje met koper dat zaadcellen beschadigt en de innesteling verhindert.

Het geeft hormonen af die de slijmprop dikker maken en het baarmoederslijmvlies dun houden.

Een rubberen kapje dat de baarmoedermond afdekt en wordt gebruikt met zaaddodende pasta.

De zaadleiders worden onderbroken zodat er geen zaadcellen meer in het sperma komen.

De eileiders worden onderbroken of geblokkeerd zodat zaadcellen de eicel niet meer kunnen bereiken.

De pil voorkomt ovulatie en maakt het slijm in de baarmoederhals minder doorgankelijk.

De pleister geeft hormonen af via de huid die ovulatie voorkomen.

Een dun staafje dat onder de huid wordt geplaatst en drie jaar hormonen afgeeft.

De ring geeft hormonen af in de vagina en blijft drie weken zitten.

Een injectie met hormonen die elke drie maanden wordt gegeven en de ovulatie onderdrukt.

Soa’s worden overgedragen bij seksueel contact via bacteriën, virussen of schimmels.

Chlamydia is de meest voorkomende soa.

Mannen geven meestal urine af waarmee onder andere chlamydia kan worden opgespoord.

Bloedonderzoek is nodig om soa’s zoals hiv, syfilis en hepatitis B op te sporen.

Seksueel gedrag omvat alle vormen van seksueel contact, alleen of met een partner.

Mensen hebben seks voor intimiteit, plezier, lustbeleving of voortplanting.

Masturbatie is jezelf seksueel stimuleren wat kan leiden tot een orgasme.

Er komen hormonen vrij die een ontspannen en prettig gevoel geven.

De vagina is minder gevoelig dan de clitoris waardoor extra stimulatie nodig is.

Dat is tot welk geslacht iemand zich seksueel aangetrokken voelt.

Heteroseksueel betekent dat je je aangetrokken voelt tot iemand van het andere geslacht.

Homoseksueel betekent dat je je aangetrokken voelt tot iemand van hetzelfde geslacht.

Biseksueel betekent dat je op mannen én vrouwen valt.

Dat is openlijk vertellen dat je niet heteroseksueel bent.

In sommige landen spelen regels, cultuur of geloof een rol waardoor homoseksualiteit wordt afgekeurd of verboden.

Geslacht gaat over lichamelijke kenmerken, gender over maatschappelijke verwachtingen.

Een transgender persoon voelt zich niet thuis bij het geslacht dat bij de geboorte is toegewezen.

Bij een transitie past iemand het lichaam aan met hormonen en/of operaties zodat het beter past bij de genderidentiteit.

Onder andere aanranding, verkrachting, ongewenste intimiteiten en incest.

Grooming is wanneer een volwassene een minderjarige online verleidt en misbruikt.

Slutshaming schaadt iemands zelfbeeld en kan leiden tot angst, schaamte of uitsluiting.

Een loverboy manipuleert en dwingt een meisje uiteindelijk de prostitutie in.

Slachtoffers schamen zich, zijn bang of durven niet te praten over wat er is gebeurd.

Bij een vertrouwenspersoon, huisarts of hulpinstantie kan iemand hulp en ondersteuning krijgen.

Een erfelijkheidsonderzoeker bekijkt de chromosomen om te zien of iemand erfelijke informatie voor een ziekte heeft.

Het laat zien of zij zelf ziek zijn of een erfelijke ziekte kunnen doorgeven aan hun kinderen.

Een drager heeft één chromosoom met de erfelijke ziekte maar is zelf niet ziek.

Ja, de helft van hun geslachtscellen bevat het chromosoom met de erfelijke ziekte.

Het geeft duidelijkheid over de kans dat een kind een erfelijke ziekte of afwijking krijgt.

Het DNA van meerdere familieleden wordt onderzocht op erfelijke ziekten of afwijkingen.

Prenataal onderzoek is onderzoek bij embryo’s en foetussen om erfelijke ziekten of afwijkingen op te sporen.

Onder andere echoscopie, de NIPT, de vlokkentest en de vruchtwaterpunctie.

De arts bekijkt groei, ligging en mogelijke afwijkingen van het ongeboren kind.

Geluidsgolven worden teruggekaatst en omgezet in beelden van het embryo of de foetus.

Het DNA in het bloed van de moeder, waar ook DNA van de baby in zit, wordt onderzocht op chromosoomafwijkingen.

De NIPT kan vanaf de elfde week van de zwangerschap worden gedaan.

Een vlokkentest onderzoekt weefsel uit de placenta op chromosoomafwijkingen.

Een vlokkentest is mogelijk vanaf de achtste week van de zwangerschap.

Bij een vruchtwaterpunctie wordt vruchtwater met cellen van de foetus onderzocht op chromosoomafwijkingen.

Een vruchtwaterpunctie kan vanaf de zestiende week van de zwangerschap worden gedaan.

Ze vergroten de kans op een miskraam en worden daarom alleen uitgevoerd als daar een reden voor is.

Als de NIPT een verhoogde kans geeft of als er erfelijke ziekten in de familie voorkomen.

Als de geslachtsorganen al ontwikkeld zijn, kan het geslacht van de baby zichtbaar zijn.

Omdat erfelijke afwijkingen een oorzaak kunnen zijn en onderzoek duidelijkheid kan geven.