Een jongen wordt vruchtbaar als zijn zaadballen in de puberteit beginnen met het maken van zaadcellen.

De hypofyse geeft hormonen af die de zaadballen stimuleren om zaadcellen en testosteron te produceren.

Testosteron zorgt ervoor dat de zaadcelproductie doorgaat en dat secundaire geslachtskenmerken ontstaan.

Zaadcellen worden opgeslagen in de bijballen totdat er een zaadlozing plaatsvindt.

Bij seksuele opwinding stroomt extra bloed in de zwellichamen van de penis, waardoor deze stijf wordt.

Sperma wordt via de bijballen en zaadleiders naar de prostaat geleid en verlaat via de urinebuis de penis.

Ze voegen zaadvocht toe waardoor sperma ontstaat.

Omdat een spiertje tussen de prostaat en de blaas de urinebuis tijdelijk dichtknijpt.

Een meisje wordt vruchtbaar zodra haar eicellen in de puberteit beginnen te rijpen.

Eicellen liggen in de eierstokken, waar ze vanaf de geboorte al aanwezig zijn.

Dat merkt ze wanneer ze voor het eerst ongesteld wordt.

Omdat een eicel veel voedingsstoffen bevat die nodig zijn na een bevruchting.

Er rijpt een eicel, het baarmoederslijmvlies wordt dikker en als er geen bevruchting plaatsvindt laat het slijmvlies los.

Dat is het blaasje in de eierstok waarin een eicel rijpt.

De ovulatie vindt ongeveer halverwege de cyclus plaats wanneer de rijpe eicel vrijkomt.

Een eicel blijft ongeveer 12 tot 24 uur in leven.

Het slijmvlies wordt dikker en beter doorbloed om een embryo te kunnen laten innestellen.

De menstruatie begint wanneer het baarmoederslijmvlies wordt afgestoten omdat er geen bevruchting heeft plaatsgevonden.

FSH en LH uit de hypofyse en oestrogeen en progesteron uit de eierstokken regelen de menstruatiecyclus.

Progesteron stimuleert de verdere groei van het baarmoederslijmvlies en remt nieuwe eisprongen.

Tijdens de geslachtsgemeenschap komt sperma bij de baarmoedermond terecht wanneer de man klaarkomt.

Zaadcellen zwemmen via de baarmoeder naar de eileiders, waar ze enkele dagen kunnen overleven.

Bevruchting kan plaatsvinden als er rond de eisprong een rijpe eicel in de eileider aanwezig is.

De kernen van zaadcel en eicel versmelten en vormen samen één nieuwe kern.

Nadat een zaadcel is binnengedrongen, wordt de buitenlaag van de eicel ondoordringbaar voor andere zaadcellen.

De bevruchte eicel begint zich te delen en vormt steeds meer cellen.

Het bolletje cellen dat na de bevruchting ontstaat nestelt zich in het baarmoederslijmvlies en groeit uit tot een embryo.

Innesteling is het vastzetten van het bolletje cellen in het baarmoederslijmvlies.

Een vrouw is zwanger vanaf het moment dat de innesteling heeft plaatsgevonden.

Met een zwangerschapstest die het hormoon HCG in de urine aantoont.

HCG zorgt ervoor dat er geen nieuwe eicellen rijpen en dat het baarmoederslijmvlies blijft zitten.

De vlokken aan de buitenkant van het embryo groeien uit tot de placenta.

De navelstreng ontstaat uit een steel tussen de vlokken en de kiemschijf.

Een condoom houdt zaadcellen tegen zodat ze niet bij de eicel kunnen komen en beschermt ook tegen soa’s.

De pil bevat hormonen die voorkomen dat er een eicel rijpt en dat er een eisprong plaatsvindt.

Deze geven hormonen af die de eisprong onderdrukken en zo zwangerschap voorkomen.

Sterilisatie is het doorsnijden van zaadleiders of eileiders en is een blijvende vorm van anticonceptie.

Omdat er al zaadcellen in het voorvocht kunnen zitten voordat de man klaarkomt.

De morning-afterpil stelt de eisprong uit en voorkomt dat een bevruchte eicel kan innestelen.

Een abortus is het weghalen van een embryo tot maximaal 24 weken zwangerschap in een abortuskliniek.

In de eerste twaalf weken ontstaan alle organen van het kindje en heet het nog een embryo.

Na twaalf weken, wanneer de organen zijn gevormd en het kindje vooral verder groeit.

Ze kan moe zijn, misselijk worden en meer trek hebben in ander eten.

Omdat de groeiende foetus tegen haar blaas drukt, waardoor er minder ruimte is voor urine.

Door de groei van melkklieren en extra vet dat de borsten beschermt.

De foetus ligt in vruchtwater dat wordt omgeven door vruchtvliezen.

Ze beschermen het embryo en de foetus tegen stoten en uitdroging.

Via de navelstreng, waarin één navelstrengader en twee navelstrengslagaders lopen.

Zuurstof en voedingsstoffen die de foetus nodig heeft om te groeien.

Afvalstoffen zoals koolstofdioxide gaan terug naar de moeder.

De placenta laat voedingsstoffen door maar houdt veel schadelijke stoffen en ziekteverwekkers tegen.

Alcohol, drugs, nicotine en het rodehondvirus kunnen bij de foetus komen.

Een aandoening waarbij de hersenen van het kind niet goed groeien door alcoholgebruik van de moeder.

Omdat de organen dan worden gevormd en schadelijke stoffen veel invloed kunnen hebben.

Wanneer er iets misgaat in de ontwikkeling van het embryo in de eerste weken.

Het bloed komt via de navelstrengader binnen en stroomt via de ductus venosus naar het hart.

Omdat de longen nog niet werken en een verbinding tussen longslagader en aorta het bloed omleidt.

Tussen de rechter- en linkerboezem zit het ovale venster waardoor bloed van boezem kan wisselen.

De ductus venosus en ductus Botalli sluiten en het ovale venster sluit zodat de baby zelf kan ademen.

Ontsluiting, uitdrijving en nageboorte.

Chromosomen zijn draden van DNA in de celkern die de bouwbeschrijving van je lichaam bevatten.

Chromosomen bestaan vooral uit DNA dat alle informatie bevat voor je erfelijke eigenschappen.

Een mens heeft 46 chromosomen, verdeeld over 23 paren.

Dat zijn de chromosomen die je geslacht bepalen: XX bij vrouwen en XY bij mannen.

DNA is een lange molecuulketen met codes die bepalen welke eiwitten jouw cellen maken.

Een gen is een stukje DNA met de code voor één eigenschap of één eiwit.

Een allel is een variant van een gen die zorgt voor verschillen in eigenschappen.

Omdat hun OCA2-gen anders werkt en ze daardoor meer of minder pigment aanmaken.

Omdat ze ieder een unieke combinatie van chromosomen van hun ouders krijgen.

De zaadcel levert óf een X-chromosoom óf een Y-chromosoom, wat het geslacht bepaalt.

Het genotype is de totale erfelijke informatie die in je genen zit.

Het fenotype zijn de eigenschappen die je kunt zien, zoals oogkleur of haarvorm.

Bij sommige eigenschappen, zoals muziek maken, heb je zowel aanleg als oefening nodig.

Nee, sommige kenmerken zoals kleding en tatoeages zijn niet erfelijk.

Dat is een afwijking waarmee een baby geboren wordt, ontstaan door erfelijke factoren of schadelijke invloeden.

Door een fout waarbij een baby 47 chromosomen heeft in plaats van 46.

Een verandering in de structuur of volgorde van het DNA op een chromosoom.

Met prenataal onderzoek zoals een echo, vruchtwaterpunctie of vlokkentest.

De chromosomen in cellen van de foetus die in het vruchtwater zitten.

Cellen uit de placenta die informatie geven over de chromosomen van de foetus.

In een lichaamscel zitten 46 chromosomen, verdeeld over 23 paren.

Geslachtscellen hebben 23 chromosomen omdat tijdens de meiose het aantal chromosomen wordt gehalveerd.

Meiose is een speciale celdeling waarbij geslachtscellen ontstaan met de helft van het normale aantal chromosomen.

Het heet reductiedeling omdat het aantal chromosomen in de cellen wordt teruggebracht van 46 naar 23.

Haploïd betekent dat een cel van elk chromosomenpaar slechts één exemplaar heeft.

Mitose is de gewone celdeling waarbij uit één cel twee nieuwe cellen ontstaan met allebei 46 chromosomen.

Lichaamscellen zijn diploïd omdat ze van elk chromosoom twee exemplaren hebben, één van elke ouder.

Door heel veel keer mitose te doen, waardoor er steeds meer lichaamscellen bijkomen.

Voor de deling worden alle chromosomen gekopieerd, zodat beide dochtercellen dezelfde set chromosomen krijgen.

Verdubbelde chromosomen zijn chromosomen die een kopie van zichzelf hebben gemaakt en tijdelijk aan elkaar vastzitten.

Er zijn verschillende soorten cellen omdat in elke cel andere genen aan of uit staan.

Celdifferentiatie is het proces waarbij cellen in vorm en grootte van elkaar gaan verschillen.

Celspecialisatie betekent dat cellen verschillende taken krijgen en dus een andere functie hebben.

Een cel bepaalt dit door bepaalde genen aan te zetten en andere genen uit te zetten.

Regelgenen sturen welke genen aan of uit staan en bepalen zo welke eiwitten worden gemaakt.

Sommige eiwitten hechten zich op een bepaalde plaats op het DNA en werken als een schakelaar voor genen.

Omdat de schakelaars op de chromosomen blijven zitten, waardoor dezelfde genen aan of uit staan.

In het menselijke DNA zitten naar schatting ongeveer 25.000 genen.

Door de vele mogelijke combinaties van genen die aan of uit kunnen staan, ontstaan veel soorten cellen.

Speekselkliercellen maken slijm, terwijl huidcellen pigment maken doordat andere genen actief zijn.